Terug naar overzicht
Aanstormend talent Masha Osipova br>
De uit Rusland afkomstige Masha Osipova
groeide op met het idee dat fotografie voor
altijd een hobby zou moeten blijven.
“Daarom wilde ik vroeger liever iets met wiskunde doen”.
Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan, en vaders
obsessie voor fotografi e sloeg over op zijn dochter, die al
vroeg een fascinatie voor beeld ontwikkelde. Het gezin
verhuisde naar Nederland, Masha was elf. Met opa's
camera onder de arm nam ze langzaamaan de taak van
haar vader over als 'vastlegger van alles'. Haar eerste
eigen camera kocht ze toen ze op de Havo zat, om zich
vervolgens helemaal te richten op modefotografie, waar
ze toekomst in zag.
Na toelating op de foto
| |
|
 |
"Mijn leraren hebben gelijk gekregen, modefotografie was niet voor mij. Op een gegeven moment was ik helemaal klaar met die wereld, dat perfecte, die mooie mensen. Ik zag dat 'lelijke' mensen veel knapper waren." |
| |
|
academie
dachten haar leraren daar anders over.
“Mijn leraren hebben gelijk gekregen, modefotografie
was niet voor mij. Op een gegeven moment was ik helemaal klaar met die wereld, dat perfecte, die mooie mensen. Ik zag dat ‘lelijke’ mensen veel knapper waren.”
Masha's nieuwe missie werd het vastleggen van het echte
leven, door documentair te fotograferen. “Ik zet niks in
scène en ik maak dingen niet mooier dan ze zijn.”
“Je kunt zoveel bedenken, maar er is zóveel dat verteld
kan worden.” De mensen die dat alles te vertellen hebben,
geeft Masha Osipova een gezicht, ze laat hén aan het
woord. Als je naar haar foto's kijkt, kijk je recht in
iemands ziel. Mensen die op hun kwetsbaar
| |
|
 |
"Ik zet niks in scène en ik maak dingen niet mooier dan ze zijn." |
| |
|
st zijn vastgelegd, dat maakt indruk. “Dat lukt mij, omdat ik heel
oprecht en vol bewondering naar mensen kijk.” Masha
kiest haar eigen weg, op alle vlakken. Zo fotografeert ze
nog steeds analoog, ‘gewoon’ met film. Het maakt het proces spannender. “Iedere foto die ik maak, maak ik met de
grootste precisie. Het is een schilderijtje waar ik aan werk
en het is altijd spannend wat de uitkomst is als ik alles
heb afgedrukt.”
Ze is door haar fotografie dichterbij zichzelf gekomen.
“Ik verwerk dingen via mijn camera, door mijn foto’s. Het
mooiste van mijn vak is dat ik het overal ter wereld kan
beoefenen. Overal zijn mensen met mooie verhalen. Ik ga
de rest van mijn leven die verhalen vertellen.”
| |
|
 |
"Iedere foto die ik maak, maak ik met de grootste precisie. Het is een schilderijtje waar ik aan werk en het is altijd spannend wat de uitkomst is als ik alles heb afgedrukt." |
| |
|