Terug naar overzicht Villa Augustus

Het verhaal van Villa Augustus lijkt eerder een sprookje. Slapen in een oude watertoren, dineren tussen de vier seizoenen in, wandelen in een Italiaanse tuin en verdwijnen in de Giardino Secreto. Toch is het de regelrechte realiteit, het Wantij in Dordrecht blijkt de perfecte locatie voor een transformatieproject van ongekende aard. - door Linda van Balen

Met een van de vier eigenaren en tevens chef-kok, Michael van der Struis, zit ik aan een tafeltje in het restaurant. Ik kijk mijn ogen uit. Mijn blik wordt gevangen door mooie, aparte objecten. “Dat is een chambre des raisins, een druivenkamer, waar ze vroeger de steeltjes van de geplukte druiven in water met koolstof stopten. Ze hadden toen geen koelingen en op deze manier bleven de druiven langer vers”, vertelt hij me bij het zien van een gigantisch rek vol glazen flesjes. “Die hebben we in Parijs gekocht.”

Om te beseffen waar ik me precies bevind, maken we een sprong terug in de tijd. Op deze plek stonden in de 40’er jaren twee bassins waar het rivierwater uit het omlig- gende gebied, een uitloper van de Biesbosch, in werd gezuiverd. De naastgelegen elektronicaruimte pompte het schone water vervolgens door de stad, zo werd iedereen voorzien van een voorraad water. Bijzonder zijn een aantal oude waterleidingen, die in het restaurantgedeelte nog

	"Dat je dan zo'n deurtje ingaat en ineens hier terecht komt, dát vinden wij leuk."

zichtbaar zijn. Het gecreëerde podium volgt de vormen van de oude bassins. Een watertoren, daterend uit 1837 en gebouwd door J.A. van der Kloes, blijkt voorheen al het werk gedaan te hebben. Toen de toren verouderd was, werd het pompgebouw als vervanging gebouwd. De watertoren is blijven staan, maar kende sindsdien leegstand. Tot 2004, als van der Struis en de anderen met de gemeente in gesprek raken over een nieuwe bestemming van het gebied.

Het viertal heeft vrijwel alles zelf opgeknapt en daarbij zoveel mogelijk geprobeerd alles bij het oude te laten. Dit is goed te zien bij de entree, de oude elektronicaruimte dat nu het ‘marktcafé’ is. In deze hoge, open, ambachtelijke ruimte wordt het brood vers gebakken, de groenten bereid en de bouillon getrokken. De industriële stijl is hier onder andere behouden door de originele vloertegels.

Centraal gelegen tussen de oude toren en het pompgebouw, op de plek van de oude zinkbakken van de watertoren, ligt de prachtige moestuin. Villa Augustus werkt met producten uit eigen tuin, zoveel mogelijk biologisch. “Veel restaurants beloven je veel, maar bieden je weinig. Wij willen goede producten leveren”, legt van der Struis uit. Naast een serre en een aantal kassen, zijn er verschillende productiebedden gecreëerd waar grote hoeveelheden groente en fruit tegelijk kunnen worden gekweekt. Refererend aan dé

	"Veel restaurants beloven je veel, maar bieden je weinig. Wij willen goede producten leveren."

oogstmaand van Nederland, augustus, wordt de naamkeuze opeens stukken duidelijker. De andere tuinen, om de moestuin heen gelegen, zijn ook spectaculair om te zien. Parkachtig met lieflijke paadjes, in buitenlandse stijl of de heimelijk verscholen Giardino Secreto: geheime kamer met eigen, ommuurde tuin voor de gelukkige twee...

Verderop in de oude watertoren zijn 20 kamers gebouwd, die allemaal van elkaar verschillen, qua uiterlijk en indeling. Stiekeme hoekjes en verborgen verdiepingen, niet een is er hetzelfde. Kleurrijke, strakke ontwerpen worden afgewisseld met unieke, antieke spullen. Mede-eigenaar Dorine de Vos, heeft alle ontwerpen voor haar rekening genomen. De kamers van de bovenste twee niveaus maken indruk. Ze zijn gemaakt op het oorspronkelijke platbodemreservoir van de toren, dat nu de huidige vloer vormt. Een overnachting in Villa Augustus lijkt me een feestje op zich, naast de uitstraling, is ook het uitzicht, deels op de rivier en deels op de stad, onvoorstelbaar bijzonder.

Ruim twee jaar is er hard gewerkt aan het plan van hotel- restaurant Villa Augustus. In de zomer van 2007 openen de deuren voor het publiek. Opvallend genoeg valt er aan de buitenkant van het pand niet te zien wat er allemaal achter schuilt. Van der Struis glimlacht en zegt: “Dat je dan zo’n deurtje ingaat en ineens hier terecht komt, dát vinden wij leuk."

	"Een overnachting in Villa Augustus lijkt me een feestje op zich, naast de uitstraling, is ook het uitzicht, deels op de rivier en deels op de stad, onvoorspelbaar bijzonder."